تریاژ و ارزیابی اولیه

تریاژ با ارزیابی کامل تفاوت دارد

تریاژ، اولویت دسترسی به مراقبت را با علائم خطر تعیین می‌کند. در رویکرد WHO برای واحد اورژانس، فوریت بیشتر بر ترتیب ورود مقدم است؛ این ابزار را نباید بدون آموزش با تریاژ صحنه حادثه پرجمعیت یکسان دانست.

ABCDE یک مسیر تکرارشونده است

A راه هوایی، B تنفس، C گردش خون، D وضعیت عصبی و E مواجهه و معاینه کلی است. خطر شناسایی‌شده باید در همان مرحله با تیم مسئول رسیدگی شود؛ قرار نیست تا پایان فهرست صبر کنیم.

بازارزیابی را فراموش نکنید

بیمار منتظر ممکن است بدحال‌تر شود. یافته تازه، نیاز به تریاژ مجدد و اطلاع ناظر ایجاد می‌کند. ارائه کوتاه باید مشکل فعلی، علائم خطر و درخواست مشخص کمک را شامل شود.

مثال کاربردی · کارآموز

این موقعیت را بررسی کنید

دو بیمار رسیده‌اند: فرد اول با خراش سطحی و علائم پایدار؛ فرد دوم با صدای غیرعادی راه هوایی و تلاش تنفسی. شما کارآموز کنار مسئول تریاژ هستید.

دیدن تحلیل مثال

خطر راه هوایی و تنفس اولویت دارد. باید فوراً مسئول را مطلع کرد و مسیر ارزیابی اولیه را پی گرفت؛ زودتررسیدن بیمار خراش‌دار دلیل اولویت او نیست.

مسیرهای تصمیم و استدلال

این دو مسیر را مرور کنید؛ در پازل ارزشیابی، ترتیب یکی از آن‌ها را بازسازی خواهید کرد.

بررسی A: راه هوایی
بررسی B: تنفس
بررسی C: گردش خون
بررسی D و E با ادامه مراقبت

مشاهده نشانه خطر جدید
اطلاع به مسئول تریاژ
بازارزیابی فوریت بیمار
انتقال اطلاعات به تیم مراقبت

منابع این درس

متن و تمرین‌ها برای آموزش تدوین شده‌اند و هنوز به بازبینی علمی مدرس نیاز دارند.

WHO / ICRC Basic Emergency Care: approach to the acutely ill and injured

نوبت ارزشیابی است

۷ فعالیت کوتاه با بازخورد برای هر پاسخ